Ενισχύσεις Φέροντος Οργανισμού

Στατικές επεμβάσεις με σύγχρονες τεχνικές και υλικά 

Όταν επισκευάζεται κτίριο που έχει βλάβες από το σεισµό πρέπει να επιδιώκεται η αποκατάσταση του βαθµού αντισεισµικής ασφάλειας που είχε πριν από το σεισµό και ενδεχοµένως η αύξηση της. ∆ευτερευόντως, και κυρίως για λόγους ψυχολογικούς, αλλά και αισθητικούς, πρέπει να επισκευάζονται τα ρήγµατα και οι ζηµιές που δεν επηρεάζουν την ασφάλεια του κτιρίου. Κάθε κτίριο πρέπει να εξετασθεί µε κριτήρια τεχνικά, οικονοµικά και κοινωνικά για να αποφασισθεί αν ενδείκνυται να επισκευασθεί ή να κατεδαφιστεί. Στην περίπτωση που αποφασισθεί ότι το κτίριο είναι επισκευάσιµο ο µελετητής προβαίνει στη σύνταξη της µελέτης. Η µελέτη επισκευής του κτιρίου πρέπει πάντοτε να βασίζεται στον έλεγχο της αντισεισµικής συµπεριφοράς του και τη διερεύνηση των ενδεχοµένων αιτιών που προκάλεσαν τις αστοχίες. Στην περίπτωση που οι βλάβες έχουν µόνο τοπική σηµασία, η αποκατάσταση και η ενίσχυση του στοιχείου που έχει υποστεί βλάβη είναι επαρκής. Στην περίπτωση που οι βλάβες επηρεάζουν γενικότερα την ασφάλεια του κτιρίου είναι απαραίτητο ο φέρων οργανισµός να αντιµετωπισθεί ως ενιαίο σύνολο. Ο µελετητής πρέπει να έχει υπόψη του ότι η επισκευή ενός κτιρίου µε βλάβες από σεισµό που επηρεάζουν γενικότερα την ασφάλειά του αποτελεί ειδικό πρόβληµα που χρειάζεται βαθιά και εµπεριστατωµένη µελέτη για να καταλήξει σε λύση επιστηµονικά, τεχνικά αλλά και οικονοµικά αποδεκτή. Ιδιαίτερη σηµασία έχει η συστηµατική επίβλεψη καθώς και αυστηροί ποιοτικοί έλεγχοι τόσο για τα υλικά που θα χρησιµοποιηθούν όσο και για τις τεχνικές που θα εφαρµοστούν.

ΜΕΘΟ∆ΟΙ ΕΠΙΣΚΕΥΩΝ

Οι συνηθέστερες µέθοδοι αποκατάστασης και ενίσχυσης κτιρίων βλαµµένων από σεισµό είναι:

1. Έγχυτο Συµβατικό Σκυρόδεµα
Έγχυτο σκυρόδεµα χρησιµοποιείται για επισκευές σε περιπτώσεις που µπορούν να χωρέσουν σχετικώς χονδρά αδρανή και σε επιφάνειες όπου µπορεί να σταθεί το επιτόπου χυνόµενο σκυρόδεµα π.χ. στο επάνω πέλµα πλακών ή δοκών ή µέσα σε τύπους για να αποτελέσει µανδύα υποστυλωµάτων ή παρειών δοκών ή και για να καλύψει τον τυχόν πρόσθετο οπλισµό ενίσχυσης. Αντίθετα δεν µπορεί να χρησιµοποιηθεί σε κάτω πέλµατα πλακών ή δοκών. Η χρήση του απαιτεί επιµεληµένη προετοιµασία και προσεκτική εκτέλεση της σκυροδέτησης.
2. Έγχυτο Σκυρόδεµα Υψηλής Αντοχής και Σταθερού Όγκου
Για την κατασκευή µανδυών από σκυρόδεµα χρησιµοποιείται «ειδικό τσιµεντοκονίαµα» το οποίο είναι µίγµα τσιµέντου, λεπτόκοκκης άµµου, υπερρευστοποιητών και διογκωτικών σε κατάλληλες αναλογίες. Το τσιµεντοκονίαµα είναι πολύ ρευστό, αποκτά σε πολύ µικρό χρόνο µεγάλες αντοχές και συγχρόνως, σε αντίθεση µε το συµβατικό σκυρόδεµα, δεν υφίσταται συστολές ξήρανσης.
3. Εκτοξευόµενο Σκυρόδεµα (gunite)
Το εκτοξευόµενο σκυρόδεµα χρησιµοποιείται κυρίως σε µέτριας έκτασης βλάβες για την ενίσχυση ή επισκευή δοµικών στοιχείων από σκυρόδεµα ή τοιχοποιία. Λόγω µη χρησιµοποίησης ξυλότυπου εφαρµόζεται σε επιφάνειες οιασδήποτε κλίσης, ακόµη και σε οροφές. Συνήθως το επιπρόσθετο πάχος είναι της τάξης των 7cm. Απαιτεί ειδικό εξοπλισµό και εκπαιδευµένα συνεργεία για την αξιόπιστη εφαρµογή του.
4. Τσιµεντενέσεις ή Τσιµεντοκονιάµατα
Οι τσιµεντενέσεις εφαρµόζονται για επισκευές ρωγµών ανοίγµατος λίγων χιλιοστών σε τοιχοποιίες ή σκυρόδεµα. Ως επί το πλείστον χρησιµοποιούνται σε φέρουσες τοιχοποιίες από λιθοδοµές µεγάλου πάχους. Τα τσιµεντοκονιάµατα εφαρµόζονται σε µεγαλύτερες ρωγµές µέχρι πάχους 10mm.
5. Εποξειδικές Ρητίνες, Εποξείδικά Κονιάµατα και Ρητινοσκυροδέµατα
Οι ρητίνες, και ιδιαίτερα ο πιο συνηθισµένος τύπος τους οι εποξειδικές, χρησιµοποιούνται συνήθως ως υλικό πλήρωσης ρωγµών σκυροδέµατος ή τοιχοποιίας ή για επικολλήσεις λεπτών µεταλλικών φύλλων και σύνθετων υλικών επί των επιφανειών του σκυροδέµατος. Οι εποξειδικές ρητίνες αυτούσιες στη ρευστή τους κατάσταση χρησιµοποιούνται για τη συγκόλληση ρωγµών πλάτους από 0.1mm έως 3mm. Τα εποξειδικά κονιάµατα χρησιµοποιούνται για τη συγκόλληση ρωγµών όταν αυτές έχουν πλάτος µεγαλύτερο των 3 mm. Στα ρητινοσκυροδέµατα το τσιµέντο έχει υποκατασταθεί από ρητίνη. Χρησιµοποιούνται συνήθως προς συµπλήρωση τεµαχίων σκυροδέµατος που έχουν αποσπασθεί.
6. Επικόλληση Ελασµάτων σε Σκυρόδεµα (beton plaque)
Η επικόλληση γίνεται µε εποξειδική ρητίνη στο εφελκυόµενο πέλµα των δοκών, στις κατακόρυφες παρειές των δοκών ή στους κόµβους. Τα ελάσµατα πρέπει να είναι λεπτά (συνήθως 1 έως 1.5mm ) για να περιορισθεί η τάση αποκολλήσεως και επίσης για να είναι εύκαµπτα ώστε να κολλήσουν καλά και να συνεργαστούν µε την παλαιά δοκό.
7. Ηλεκτροσυγκόλληση Νέων Οπλισµών
Ο συνηθέστερος τρόπος ενίσχυσης εφελκυόµενων περιοχών είναι µε οπλισµούς, η συνεργασία των οποίων µε τους παλιούς επιτυγχάνεται συνήθως µε ηλεκτροσυγκόλληση. Ο µαλακός χάλυβας προτιµάται από το νευροχάλυβα ως νέος οπλισµός για ευκολία στη .συγκόλληση. Οι νέες ράβδοι συγκολλούνται επάνω στις παλαιές µε τη βοήθεια παρεµβληµάτων της ίδιας διαµέτρου. Με τη συγκόλληση νέων ράβδων οπλισµού συνδυάζεται κατά κανόνα η χρήση εκτοξευόµενου σκυροδέµατος, χωρίς να αποκλείεται και το έγχυτο.
8. Επισκευή µε Σύνθετα Υλικά από Ίνες Υάλου Υψηλής Αντοχής
Τα σύνθετα υλικά αποτελούνται από ίνες υάλου υψηλής αντοχής «συρραµµένες ή πλεγµένες» σε µορφή «υφάσµατος». Τα «υφάσµατα» ινών, αφού εµποτιστούν µε ειδικές εποξειδικές ρητίνες, σχηµατίζουν ένα σύνθετο υλικό υψηλής αντοχής το οποίο επικολλάται στις κατάλληλα προετοιµασµένες επιφάνειες του δοµικού στοιχείου αποτελώντας µόνιµη επένδυση επισκευής και ενίσχυσής του. Η χρήση των σύνθετων υλικών µπορεί να θεωρηθεί ως εξέλιξη των ενισχύσεων µε µεταλλικά ελάσµατα.

Our website is protected by DMC Firewall!